... w Nim wszystko jest piękne
Z dumą i radością Muzeum Dom Rodzinny Ojca Świętego Jana Pawła II w Wadowicach prezentuje wyjątkowe dzieło jednego z najważniejszych malarzy w historii sztuki – Vincenta van Gogha. Obraz „Wiejskie chaty pośród drzew”, pochodzący z Kolekcji im. Jana Pawła II Archidiecezji Warszawskiej, to nie tylko cenne świadectwo wczesnej twórczości artysty, ale również głęboka refleksja nad naturą, duchowością i ludzkim doświadczeniem.
Duchowość w sztuce
Van Gogh, mimo że nie był malarzem religijnym w tradycyjnym sensie, postrzegał naturę jako przestrzeń duchowej kontemplacji. W liście do brata Theo pisał: „Jeśli prawdziwie kocha się przyrodę, wszystko wydaje się piękne”. Obraz prezentowany w muzeum to cichy hymn na cześć prostego, wiejskiego życia, w którym ziemia, niebo, drzewa i domy trwają w harmonii i spokoju. Dla artysty był to sposób na odnalezienie Boga – poprzez codzienność i światło obecne w przyrodzie.
Kontekst powstania dzieła i jego symbolika
Obraz powstał we wrześniu 1883 roku, w okresie, gdy van Gogh intensywnie poszukiwał swojego artystycznego stylu. Ustalono, że inspiracją były okolice wioski Loosduinen, położonej nieopodal Hagi. Czas ten był przełomowy – Vincent dopiero zaczynał pracę z farbami olejnymi, przebywał w ubóstwie, zmagał się z samotnością, a malarstwo stawało się dla niego formą duchowego azylu.
Na obrazie widzimy dwa domy, drzewa i fragmenty wiejskiego krajobrazu, wszystko spowite spokojnym światłem i stonowaną kolorystyką: brązami, zieleniami, fioletami. Choć nieobecni są ludzie, malarz wprowadza widza w przestrzeń, która emanuje ciepłem i ciszą. Domostwa symbolizują rodzinę, schronienie i powrót do korzeni. To także przestrzeń „rozmowy z Bogiem”, jak sam pisał artysta.
Na obrazie widzimy dwa domy, drzewa i fragmenty wiejskiego krajobrazu, wszystko spowite spokojnym światłem i stonowaną kolorystyką: brązami, zieleniami, fioletami. Choć nieobecni są ludzie, malarz wprowadza widza w przestrzeń, która emanuje ciepłem i ciszą. Domostwa symbolizują rodzinę, schronienie i powrót do korzeni. To także przestrzeń „rozmowy z Bogiem”, jak sam pisał artysta.