Przejdź do treści
BILETY

85. rocznica śmierci Karola Wojtyły seniora

Data publikacji: 18.02.2026
18 lutego 1941 roku, dokładnie 85 lat temu, w Kraków nagle zmarł Karol Wojtyła senior. Miał 62 lata. Jego odejście było dla młodego Karola doświadczeniem bolesnym i przełomowym – zamknęło bowiem rozdział rodzinnego życia przyszłego papieża.

Ojciec i duchowy przewodnik

Dla młodego Karola ojciec był kimś znacznie więcej niż tylko rodzicem. Po śmierci matki i starszego brata stał się jego najbliższą rodziną, powiernikiem i najważniejszym autorytetem. W ciszy codzienności, w skromnym mieszkaniu w Wadowicach, budowała się relacja oparta na zaufaniu, dyscyplinie i głębokiej wierze.
Karol Wojtyła senior prowadził życie przeniknięte modlitwą. Młody Karol widział ojca klęczącego każdego dnia. Ten obraz zapisał się w jego pamięci na zawsze. Jak sam podkreślał po latach, to właśnie przykład ojca był dla niego pierwszą i najważniejszą szkołą modlitwy oraz zawierzenia Bogu.

Fundament dojrzewania

Lata młodości są czasem kształtowania sumienia, charakteru i życiowych wyborów. Właśnie wtedy obecność ojca – człowieka konsekwentnego, wiernego wartościom i wewnętrznie zdyscyplinowanego – miała dla rozwoju przyszłego papieża znaczenie fundamentalne. Postawa Karola Wojtyły seniora uczyła nie tyle słowem, ile świadectwem życia. „Umiał od siebie wymagać” – te słowa Jan Paweł II powtarzał wielokrotnie, wskazując, że autentyczny autorytet rodzi się z osobistej spójności i wierności codziennym obowiązkom.

Wspomnienie w murach rodzinnego domu

W rocznicę śmierci Karola Wojtyły seniora wspominamy człowieka, który w domowych murach wadowickiego mieszkania budował fundament świętości swojego syna. Dziedzictwo ojca nie wyrażało się w wielkich słowach ani spektakularnych czynach. Było ciche, wierne i codzienne. A jednak to ono stało się jednym z najgłębszych źródeł duchowej siły Jan Paweł II – siły, która później prowadziła go przez całe życie i pontyfikat.
W dniu tej rocznicy przypominamy sobie, że świętość często rodzi się w domu, w modlitwie, w przykładzie życia rodziców.