Historia

„Zawsze wracam do tego miasta z poczuciem, że jestem tu oczekiwany jak w rodzinnym domu. A dom był przy ulicy Kościelnej…” (św. Jan Paweł II)

Kamienica przy ul. Kościelnej 7 (dawniej Rynek 2) została zbudowana około roku 1870. Była własnością aptekarza Seweryna Kurowskiego, wiceburmistrza Wadowic. W 1905 roku kupił ją Józef Lisko – cukiernik i po sześciu latach sprzedał Żydowi Chaimowi Bałamuthowi, kupcowi, prezesowi gminy żydowskiej i radnemu miejskiemu.W marcu 2006 roku kamienica została wykupiona przez Fundację Ryszarda Krauze i przekazana Archidiecezji Krakowskiej.

Plan_mieszkania retuszW kamienicy od strony rynku był sklep Bałamutha z artykułami technicznymi, w podwórku introligatornia Adolfa Zadory, natomiast mieszkania na piętrze wynajmowali lokatorzy. W roku 1919 w domu tym zamieszkali Karol Wojtyła i jego żona Emilia z Kaczorowskich wraz z 13-letnim synem Edmundem, zajmując dwa pokoje z kuchnią.

18 maja 1920 roku urodził się tam drugi syn Karol Józef (przyszły Ojciec Święty Jan Paweł II) i mieszkał  przez pierwsze osiemnaście lat swojego życia, przeżywając w 1929 roku śmierć matki, a w 1932 roku – śmierć brata Edmunda. Wadowice opuścił wraz z ojcem w roku 1938, aby studiować polonistykę na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie.

W dawnym mieszkaniu rodziny Wojtyłów dokonano później wielu zmian: podłogę z pomalowanych desek zastąpiono parkietem, drzwi między pokojami umieszczone w amfiladzie w pobliżu okien przesunięto na środek ścian, w pokoju przebito drzwi na balkon, zamurowano dwa okna od strony kościoła i zastąpiono jednym, wreszcie dołączono trzy dalsze pokoje.

Najstarsze muzeum upamiętniające życie Jana Pawła II i jego związki z krajem ojczystym. zwiedzajacy-historia

Pomysłodawcami zorganizowania muzeum poświęconego Papieżowi byli ks. infułat dr Edward Zacher, wieloletni katecheta Ojca Świętego i wadowicki proboszcz, oraz ks. kardynał Franciszek Macharski. Aby muzeum mogło powstać, konieczne było zapewnienie mieszkańcom kamienicy nowych lokali. W załatwieniu formalności pomógł ks. Zacher, wsparcia udzieliła Kuria Metropolitalna w Krakowie oraz Urząd Miasta Wadowice.

Do roku 1980 większość lokatorów wyprowadziła się, a w latach 1981-1982 przeprowadzono kapitalny remont. Dom był bardzo zniszczony, konieczne było m.in. wzmocnienie stropów i zastąpienie drewnianego balkonu betonowym, wymienienie stolarki okiennej, położenie parkietu. Na 64. rocznicę urodzin Jana Pawła II, 18 maja 1984 roku, wystawa w domu rodzinnym Ojca Świętego była gotowa.

 

Jako że oryginalnych sprzętów i mebli z mieszkania Wojtyłów zachowało się niewiele, ekspozycja miała charakter stałej wystawy biograficznej. Miała ona zilustrować i upamiętnić życie i działalność Karola Wojtyły w Polsce, aż do momentu, w którym został biskupem Rzymu. Wystawa obejmowała rzeczy osobiste Jana Pawła II oraz ułożone chronologicznie dokumenty, rękopisy, dzieła i zdjęcia.

Wśród najcenniejszych eksponatów znalazły się: obrazek-pamiątka Pierwszej Komunii Świętej; szkaplerz, który kilkuletni Karol Wojtyła otrzymał od Ojców Karmelitów w Wadowicach na Górce; obrazek z prymicji z własnoręcznym podpisem; dwa różańce Ojca Świętego, w tym jeden podarowany Mu przez siostrę Łucję z Fatimy; strój kardynalski; sutanna, którą założył bezpośrednio po wyborze na papieża. Wystawę opracował Marek Rostworowski.

W roku 1998 dołączono do stałej ekspozycji dwa pokoje, w których umieszczono kompozycję z fotografii ukazujących w sposób symboliczny Papieża Jana Pawła II i Jego ojczyznę. Były to zdjęcia z trzech wizyt Ojca Świętego w Wadowicach oraz obrazy z 20-lecia pontyfikatu.

Muzeum prowadzone przez Siostry Nazaretanki cieszyło się wielkim zainteresowaniem pielgrzymów i turystów z całego świata. Rocznie dom rodzinny Jana Pawła II odwiedzało 300-400 tys. osób. Wśród wpisów Księgi Pamiątkowej znajdują się m.in. słowa Benedykta XVI.

W związku z planowaną beatyfikacją i kanonizacją Jana Pawła II i spodziewanym znacznym wzrostem liczby zwiedzających, a także nowymi możliwościami w zakresie aranżacji wnętrz obiektów muzealnych, opracowano przy znacznym  zaangażowaniu Wieloczesława Smołokowskiego koncepcję gruntownej przebudowy domu rodzinnego Ojca Świętego.