Historia teatru – historia przyjaźni. Karol Wojtyła i Teatr Rapsodyczny we wspomnieniach Haliny Kwiatkowskiej

teatr rapsodyczny

77 lat temu, 22 sierpnia 1941 roku, przy ul. Komorowskiego 7 w Krakowie odbyło się wyjątkowe spotkanie. Mieczysław Kotlarczyk wraz z grupą przyjaciół stworzył teoretyczne i ideowe podstawy konspiracyjnego Teatru Rapsodycznego. Teatr Rapsodyczny wziął nazwę od rapsodów Króla-Ducha, który był pierwszym przedstawieniem wystawionym przez grupę 1 listopada 1941 roku. Wśród tworzących Teatr osób był Karol Wojtyła, który z Mieczysławem Kotlarczykiem znał się jeszcze z Wadowic. Trzon aktorski, oprócz Kotlarczyka i Wojtyły, stanowiły: Krystyna Dębowska (później Ostaszewska), Halina Królikiewicz (Kwiatkowska) oraz Danuta Michałowska.

Konspiracyjna działalność Teatru Rapsodycznego była formą oporu myśli i ducha wobec okupanta. Z tego powodu przynależność do niego niosła groźbę kary śmierci. Przedstawienia odbywały się w prywatnych mieszkaniach, a zapraszano na nie zaufaną publiczność, także znanych i cenionych artystów: Juliusza Osterwę, Jerzego Turowicza czy Juliusza Kydryńskiego.

Jak wyglądały przedstawienia wspominała aktorka Zofia Kucówna: „Będąc uczennicą chodziłam do Teatru Rapsodycznego jakby do jakiejś zaczarowanej krainy. To było coś nieprawdopodobnego, jak on działał na wyobraźnię. To był teatr, w którym było tylko słowo, muzyka, światło i gest. Nie było dekoracji, kostiumów ani rekwizytów. Aktorzy ubrani byli na czarno-biało”.

Właśnie o historii Teatru Rapsodycznego i wielkiej przyjaźni z Karolem Wojtyłą opowiada Halina Kwiatkowska w nagranym niedawno wywiadzie. Zapraszamy do oglądania!

 

Magdalena Klaja